Aktywność operatorska, rozwój techniczny, edukacja, rekrutacja nowych członków, ale także problemy lokalowe i organizacyjne – tak w skrócie można opisać sytuację klubów krótkofalarskich, które wzięły udział w ankiecie przygotowanej przez Dolnośląski Oddział Terenowy Polskiego Związku Krótkofalowców.

Przed okresem wakacyjnym skierowaliśmy do klubów działających na terenie DOT-01 PZK ankietę, której celem było poznanie ich aktualnej sytuacji, najważniejszych przedsięwzięć, możliwości organizacyjnych i planów na przyszłość.

Zebraliśmy odpowiedzi od 12 klubów, uzyskując informacje dotyczące m.in. liczby członków, aktywności operatorskiej, zaplecza technicznego, działalności edukacyjnej, komunikacji, rekrutacji oraz oczekiwań wobec Oddziału.

Badanie obejmowało przede wszystkim działalność z ostatnich 12 miesięcy oraz plany na kolejny rok.

Wyniki przedstawiają zróżnicowany obraz naszego środowiska. Widać w nim duży potencjał techniczny i organizacyjny, ale również wyzwania, które powinny skłaniać do szerszej dyskusji o przyszłości działalności klubowej.

1. Dwanaście klubów – różne profile, wspólna pasja

W ankiecie uczestniczyły następujące kluby:

1. SP0VHF – Ogólnopolski Klub Krótkofalowców SP UKF

2. HF6Z – Dolnośląskie Stowarzyszenie Krótkofalowców i Radioamatorów

3. SP6PBF – Klub Radioamatorów SP6PBF

4. 3Z0TECH – Klub Krótkofalowców Konstruktorów

5. SN6KGJ – Klub Łączności Radiowej Głogowskiego Stowarzyszenia Krótkofalowców

6. SP6WR – Wrocławski Klub Krótkofalowców

7. SP6KYU – Klub Krótkofalowców PZK

8. SP6PWS – Klub SP6PWS

9. SP6PWT – Studencki Klub Krótkofalowców Politechniki Wrocławskiej

10. SP6PYP – Szkolny Klub Krótkofalowców w Bystrzycy

11. SP0PYL – Ogólnopolski Klub Kobiet Krótkofalowców

12. SP6PRT – Wojskowy Klub Krótkofalowców

Już sama lista uczestników pokazuje różnorodność naszego środowiska.

Mamy kluby o charakterze operatorskim, contestowym, konstrukcyjnym, edukacyjnym i społecznym. Są organizacje związane z uczelniami, szkołami i lokalnymi społecznościami, a także kluby o szerszym zasięgu działalności.

To jedna z największych zalet krótkofalarstwa – możliwość rozwijania różnych zainteresowań w ramach wspólnej pasji.

Nie każdy klub musi specjalizować się we wszystkich dziedzinach. Znacznie ważniejsze jest wykorzystanie jego indywidualnych możliwości, doświadczeń i potencjału.

2. Organizacja klubów – solidne podstawy, lecz nie wszędzie

Zdecydowana większość ankietowanych klubów posiada podstawowe zaplecze organizacyjne.

9 z 12 klubów (75%) ma wyznaczonego koordynatora lub kierownika. Tyle samo posiada stronę internetową oraz wspólny sprzęt lub zasoby wykorzystywane przez członków.

Stałe QTH zadeklarowało 8 klubów (66,7%), a jeden dodatkowy klub wskazał, że posiada je częściowo.

Jednocześnie tylko 5 klubów (41,7%) organizuje regularne spotkania stacjonarne. Kolejne cztery spotykają się nieregularnie, natomiast trzy zadeklarowały brak spotkań.

Ta różnica zasługuje na uwagę.

Posiadanie klubowego sprzętu czy nawet stałej siedziby nie zawsze oznacza możliwość prowadzenia regularnej działalności. Kluczowe znaczenie mają bowiem również dostępność członków, warunki lokalowe oraz zdolność organizowania wspólnych przedsięwzięć.

W odpowiedziach opisowych pojawiały się problemy związane z brakiem lokalu, ograniczeniami w instalowaniu radiostacji i anten oraz trudnościami w organizowaniu spotkań w okresie jesienno-zimowym.

Dla niektórych klubów pozyskanie odpowiedniego pomieszczenia jest jednym z najważniejszych celów na kolejny rok.

Warto pamiętać, że klubowa siedziba to coś więcej niż miejsce przechowywania radiostacji. To przestrzeń do zdobywania doświadczenia, wspólnego eksperymentowania, szkolenia początkujących i budowania relacji.

Pomoc w nawiązywaniu współpracy z samorządami, szkołami, uczelniami czy lokalnymi instytucjami może zatem stanowić jeden z praktycznych kierunków działania Oddziału.

3. Aktywność operatorska – kluby wciąż mają wiele do zaoferowania

Wyniki ankiety pokazują, że znacząca część klubów prowadzi rzeczywistą działalność krótkofalarską.

10 z 12 klubów (83,3%) wskazało konkretne przedsięwzięcia zrealizowane w ostatnim roku.

W szczególności:

• 9 klubów (75%) uczestniczyło w programach aktywności lub zdobywało dyplomy.

• 7 klubów (58,3%) wykazało udział w zawodach krótkofalarskich.

• 5 klubów (41,7%) przeprowadziło aktywacje terenowe.

• 5 klubów (41,7%) realizowało działania edukacyjne lub prezentacje publiczne.

• 5 klubów (41,7%) współpracowało z zewnętrznymi instytucjami i organizacjami.

Wśród przedsięwzięć wskazanych przez respondentów znalazły się m.in. wyprawy terenowe, zawody krajowe i międzynarodowe, prace konstrukcyjne, rozwój infrastruktury antenowej, szkolenia techniczne oraz działania związane z łącznością kryzysową.

Na szczególną uwagę zasługują konkretne przykłady.

Klub SP0VHF opisał rozwijanie współpracy ze środowiskiem lokalnym, działania związane z amatorską siecią ratunkową oraz budowę przemiennika SR6DKL.

Klub SP6WR wskazał m.in. modernizację infrastruktury antenowej, uruchomienie stanowiska do projektowania płytek drukowanych oraz szkolenia konstrukcyjne.

Studencki Klub SP6PWT zadeklarował udział w zawodach IARU HF Championship i CQ WW SSB, a także zaangażowanie w projekty dotyczące łączności awaryjnej.

Z kolei Wojskowy Klub SP6PRT wykazał udział w zawodach SPDX Contest 2026, wskazując zdobycie pierwszego miejsca w kategorii MOAB.

To tylko część przedsięwzięć opisanych w ankiecie, ale dobrze ilustrują one zróżnicowanie działalności klubowej.

Aktywność krótkofalarska nie ogranicza się wyłącznie do przeprowadzania łączności. To również elektronika, edukacja, eksperymentowanie, praca terenowa, rozwijanie infrastruktury i służba lokalnej społeczności.

Warto, aby te działania były szerzej prezentowane na stronie DOT-01 PZK i w mediach społecznościowych.

4. Członkowie klubów – ważniejsza aktywność niż sama liczebność

Dane dotyczące liczby członków pozwalają lepiej zrozumieć skalę działalności ankietowanych organizacji.

Na podstawie dziesięciu klubów, które podały możliwą do jednoznacznego ustalenia liczbę członków, otrzymano:

• Średnią liczebność klubu: 15,8 osoby.

• Medianę liczebności: 17 osób.

W dziewięciu klubach, dla których dostępne były jednocześnie jednoznaczne dane o liczbie wszystkich członków i osób aktywnych, odnotowano łącznie 156 członków, w tym 107 aktywnych.

Daje to zbiorczy współczynnik aktywności na poziomie 68,6%.

Oznacza to, że w tej grupie niemal siedmiu na dziesięciu członków uczestniczyło w działalności klubowej w analizowanym okresie.

Wynik ten można uznać za sygnał istnienia znaczącego zaangażowania, ale jednocześnie należy pamiętać, że aktywność jest rozłożona nierównomiernie między klubami.

Nie wszyscy członkowie mogą regularnie uczestniczyć w spotkaniach i wspólnych przedsięwzięciach. Wpływają na to obowiązki zawodowe, rodzinne, dostępność czasu czy odległość od siedziby.

Dlatego sama liczba osób należących do klubu nie powinna być jedynym miernikiem jego kondycji.

Silny klub to niekoniecznie największy klub. To przede wszystkim środowisko, którego członkowie mają możliwość wspólnego działania, rozwijania zainteresowań i realizowania projektów.

Warto przy tym podkreślić, że nie wszystkie odpowiedzi zawierały pełne dane liczbowe, dlatego powyższych wyników nie należy traktować jako całkowitej liczby członków wszystkich 12 klubów.

5. Rekrutacja – sygnał, którego nie powinniśmy ignorować

Jednym z najważniejszych wniosków z ankiety jest stosunkowo niewielka skala aktywnego pozyskiwania nowych członków.

Tylko 5 z 12 klubów (41,7%) deklaruje prowadzenie działań rekrutacyjnych.

Pozostałe 7 klubów (58,3%) takich działań nie prowadzi.

Nie musi to oznaczać zamknięcia tych klubów na nowe osoby. Pokazuje jednak, że rekrutacja nie stanowi obecnie aktywnego elementu działalności większości respondentów.

Jednocześnie z przekazanych danych wynika, że w klubach znajduje się co najmniej 23 początkujących krótkofalowców i sympatyków, przy czym część organizacji nie podała szczegółowych informacji w tym zakresie.

To istotny sygnał: zainteresowanie krótkofalarstwem istnieje, ale jego rozwijanie wymaga odpowiednich warunków.

Warto zadać sobie pytanie: czy początkujący mieszkaniec Dolnego Śląska, który chce zainteresować się krótkofalarstwem, bez problemu znajdzie klub, do którego może przyjść na spotkanie?

Czy łatwo dowie się, gdzie może zobaczyć radiostację, nauczyć się podstaw elektroniki, przygotować do egzaminu lub przeprowadzić swoją pierwszą łączność?

W tym obszarze kluby odgrywają niezastąpioną rolę.

Nie każdy przyszły krótkofalowiec rozpocznie działalność samodzielnie. Dla wielu osób właśnie kontakt z doświadczonym operatorem będzie początkiem wieloletniej pasji.

Dlatego warto rozwijać otwarte spotkania klubowe, pokazy radiowe, warsztaty oraz współpracę ze szkołami i uczelniami.

Rekrutacja nie musi oznaczać dużej kampanii promocyjnej. Czasami najskuteczniejszym działaniem będzie zaproszenie kilku zainteresowanych osób na wspólną pracę przy radiostacji.

Jeśli chcemy myśleć o przyszłości klubów w perspektywie kolejnych dziesięciu czy dwudziestu lat, pozyskiwanie i szkolenie nowych członków powinno być jednym z naszych priorytetów.

6. Komunikacja – internet jest ważny, ale nie zastąpi spotkań

Współczesne kluby krótkofalarskie funkcjonują także w przestrzeni cyfrowej.

Zdecydowana większość ankietowanych organizacji posiada stronę internetową – 9 z 12 klubów (75%).

Profil na Facebooku deklaruje 6 klubów (50%), natomiast inne media społecznościowe wskazał jeden klub (8,3%).

W komunikacji wewnętrznej dominują poczta elektroniczna i komunikatory internetowe, a pojedyncze organizacje korzystają również ze Slacka czy Discorda.

Wyniki pokazują, że narzędzia komunikacji są szeroko dostępne, ale ich obecność sama w sobie nie gwarantuje sprawnego funkcjonowania klubu.

Ważna jest aktualność publikowanych informacji, łatwość kontaktu, dostępność harmonogramu spotkań i możliwość dotarcia do osób zainteresowanych członkostwem.

Szczególną rolę może tutaj pełnić strona internetowa DOT-01 PZK.

Warto, aby stanowiła nie tylko źródło komunikatów oddziałowych, ale także przestrzeń do prezentowania działalności poszczególnych klubów.

Informacje o realizowanych projektach, osiągnięciach w zawodach, spotkaniach czy aktywacjach terenowych mogłyby budować szerszy obraz dolnośląskiego krótkofalarstwa.

7. Karty QSL – różne rozwiązania organizacyjne

Ankieta pozwoliła również przyjrzeć się kwestii dystrybucji kart QSL.

Siedem klubów (58,3%) deklaruje pośredniczenie w przekazywaniu kart QSL swoim członkom.

Trzy kluby (25%) obsługują również osoby spoza własnej organizacji.

Jedynie dwa kluby (16,7%) posiadają dedykowanego klubowego QSL Managera. Kolejne dwa planują wyznaczyć taką osobę.

Osiem klubów nie ma obecnie wyznaczonego QSL Managera.

Nie oznacza to automatycznie, że dystrybucja kart przebiega nieprawidłowo. W części klubów odpowiedzialność za ten obszar może być zorganizowana inaczej.

Warto jednak zastanowić się nad ułatwieniem wymiany informacji pomiędzy klubami a Oddziałem, zwłaszcza w zakresie zasad odbioru i przekazywania kart.

Przejrzysta komunikacja może pomóc zarówno klubom, jak i indywidualnym krótkofalowcom.

8. Oczekiwania wobec Oddziału – od samodzielności po konkretne potrzeby

W ankiecie zapytaliśmy również o oczekiwania wobec DOT-01 PZK.

Pięć klubów (41,7%) zaznaczyło odpowiedź wskazującą, że nie oczekują wsparcia.

Jednocześnie cztery kluby (33,3%) wskazały wsparcie formalne, trzy (25%) promocję, dwa (16,7%) pomoc lokalową, a po jednym potrzebę szkoleń i wsparcia sprzętowego. Trzy kluby zaznaczyły również kategorię „inne”.

Ponieważ możliwe było wskazanie kilku odpowiedzi, poszczególne kategorie nie wykluczają się wzajemnie.

W wypowiedziach opisowych pojawiają się bardziej szczegółowe potrzeby, obejmujące m.in. pomoc prawno-księgową, kwestie organizacyjne, wspólne spotkania oddziałowe oraz pozyskiwanie zasobów technicznych.

Co z tego wynika?

Przede wszystkim to, że kluby nie oczekują jednego, identycznego modelu wsparcia.

Część organizacji funkcjonuje samodzielnie i nie zgłasza dodatkowych potrzeb. Inne potrzebują konkretnej pomocy związanej z lokalem, organizacją działalności czy promocją.

Zadaniem Oddziału nie powinno być narzucanie wszystkim klubom jednakowych rozwiązań.

Znacznie lepszym podejściem wydaje się rozpoznawanie indywidualnych potrzeb oraz tworzenie możliwości współpracy.

W wielu przypadkach istotną pomocą może być nie tyle przekazanie środków finansowych, ile ułatwienie kontaktu z instytucją, wymiana doświadczeń lub wsparcie organizacyjne.

9. Nie wszystkie kluby znajdują się w takiej samej sytuacji

Jedną z najcenniejszych części ankiety są odpowiedzi dotyczące najważniejszych wyzwań i planów.

Niektóre kluby opisują ambitne projekty techniczne, rozwój infrastruktury i udział w kolejnych wydarzeniach.

Przykładowo SP6PRT planuje budowę stacji APRS, rozwój toru antenowego na pasma 2 m i 70 cm oraz instalację nowej anteny KF.

Klub 3Z0TECH zamierza rozwijać działalność konstrukcyjną, przygotować publikację techniczną i uruchomić stronę internetową.

SP6WR wskazuje na kontynuację projektów antenowych oraz organizowanie kursów konstrukcyjnych.

SP6PBF za jeden z najważniejszych celów uznaje znalezienie lokalu umożliwiającego regularne spotkania oraz organizację akcji dyplomowej.

Z kolei w innych odpowiedziach pojawiają się trudności związane z reorganizacją, utratą zaplecza lokalowego czy ograniczoną możliwością prowadzenia działalności.

W części przypadków najważniejszym celem nie jest realizowanie kolejnego dużego przedsięwzięcia, lecz przywrócenie regularnej aktywności lub utrzymanie funkcjonowania klubu.

Właśnie dlatego wyników ankiety nie należy traktować jako rankingu.

Dla jednego klubu sukcesem będzie zwycięstwo w zawodach, dla drugiego uruchomienie przemiennika, a dla trzeciego odzyskanie miejsca spotkań i odbudowanie zespołu aktywnych członków.

Wszystkie te osiągnięcia mają znaczenie dla rozwoju środowiska krótkofalarskiego.

Warto również pamiętać, że za każdą organizacją stoją konkretni ludzie, którzy poświęcają swój czas, wiedzę i często własne środki, aby realizować wspólną pasję.

10. Co możemy zrobić wspólnie?

Wyniki ankiety pokazują kilka obszarów, w których współpraca klubów oraz Oddziału mogłaby przynieść szczególnie dobre efekty.

Wymiana doświadczeń i wspólne projekty

Kluby posiadają różne kompetencje i zasoby. Można je wykorzystywać poprzez organizowanie wspólnych aktywacji, warsztatów technicznych, spotkań i przedsięwzięć edukacyjnych.

Wspieranie rekrutacji i szkolenia początkujących

Warto promować kluby otwarte na nowe osoby, informować o możliwościach rozpoczęcia przygody z krótkofalarstwem oraz rozwijać współpracę ze szkołami i uczelniami.

Pomoc klubom mającym problemy organizacyjne

Dla części respondentów szczególnie ważne są kwestie lokalowe i formalne. Oddział może pomagać w wymianie doświadczeń, nawiązywaniu kontaktów i poszukiwaniu możliwych rozwiązań.

Większa widoczność działalności klubowej

Dobre projekty zasługują na promocję. Regularne prezentowanie aktywności klubów na stronie DOT-01 PZK może zachęcać innych krótkofalowców do współpracy i nowych osób do dołączenia do środowiska.

Regularny dialog i aktualizacja danych

Warto, aby ankieta nie była jednorazowym przedsięwzięciem. Powtarzanie podobnego badania pozwoliłoby obserwować zmiany i lepiej oceniać skuteczność podejmowanych działań.

11. Jaka jest zatem kondycja klubów DOT-01 PZK?

Na podstawie uzyskanych odpowiedzi trudno sformułować jedną, prostą ocenę.

Ankieta pokazuje bowiem środowisko bardzo zróżnicowane.

Z jednej strony mamy aktywne kluby, które realizują ciekawe przedsięwzięcia, uczestniczą w zawodach, rozwijają infrastrukturę i podejmują współpracę z różnymi organizacjami.

Z drugiej strony widoczne są problemy z regularnością spotkań, warunkami lokalowymi i pozyskiwaniem nowych członków.

Niektóre kluby znajdują się na etapie intensywnego rozwoju, inne koncentrują się na odbudowie aktywności.

Najważniejszym wnioskiem nie jest jednak to, że wszystkie kluby powinny funkcjonować według jednego modelu.

Najważniejsze jest to, aby każdy klub miał możliwość działania na miarę swoich potrzeb, ambicji i zasobów, a środowisko potrafiło wspierać się tam, gdzie jest to potrzebne.

Szczególnie istotne wydają się dwa zadania: utrzymanie zaangażowania obecnych członków oraz zachęcanie nowych osób do zainteresowania się krótkofalarstwem.

Bez nich trudno będzie zapewnić ciągłość działalności klubowej w kolejnych latach.

Jednocześnie liczne przykłady ciekawych przedsięwzięć pokazują, że w naszym środowisku nie brakuje wiedzy, pomysłów i chęci do działania.

12. Podsumowanie – wykorzystajmy potencjał naszego środowiska

Ankieta klubowa DOT-01 PZK pozwoliła spojrzeć na działalność klubów nie tylko przez pryzmat radiostacji, anten i przeprowadzanych łączności.

Pokazała przede wszystkim ludzi, organizacje i różnorodne warunki, w jakich rozwijane jest krótkofalarstwo.

12 klubów to 12 różnych historii, doświadczeń i perspektyw.

Wspólnym mianownikiem pozostaje jednak zainteresowanie radiokomunikacją i chęć rozwijania naszej pasji.

Wyniki ankiety nie powinny być traktowane jako ocena poszczególnych organizacji. Stanowią raczej punkt wyjścia do rozmowy o tym, co funkcjonuje dobrze, jakie problemy wymagają uwagi i co możemy zrobić wspólnie.

Serdecznie dziękujemy wszystkim 12 klubom, które poświęciły czas na wypełnienie ankiety i podzielenie się informacjami o swojej działalności.

Mamy nadzieję, że zebrane odpowiedzi staną się inspiracją do podejmowania kolejnych inicjatyw oraz wzmacniania współpracy pomiędzy klubami.

A jakie jest Wasze zdanie?

Czy przedstawione wyniki odpowiadają Waszym obserwacjom? Co Waszym zdaniem stanowi dziś największe wyzwanie dla działalności klubowej? Jak Oddział mógłby skuteczniej wspierać kluby i zachęcać nowych krótkofalowców do wspólnego działania?

Zapraszamy do dyskusji, przekazywania opinii i dzielenia się doświadczeniami.

Razem tworzymy silną i aktywną społeczność krótkofalarską na terenie DOT-01 PZK!

Dolnośląski Oddział Terenowy Polskiego Związku Krótkofalowców

Informacja metodologiczna: Artykuł opracowano na podstawie 12 odpowiedzi z ankiety klubowej DOT-01 PZK w 2026 roku. Wyniki dotyczą deklaracji respondentów, a nie niezależnie zweryfikowanej działalności. Nie wszystkie kluby przekazały pełne dane liczbowe. Dla liczby członków uwzględniono 10 klubów, natomiast zbiorczy współczynnik aktywności obliczono dla 9 klubów z kompletnymi i jednoznacznymi danymi. Wyniki nie stanowią reprezentatywnej oceny wszystkich klubów działających na terenie Oddziału.

Zapraszamy do obejrzenia krótkiej relacji filmowej z XX Suszyńskiego Spotkania Krótkofalowców oraz aktywności KASR/DASR.

W dniu 28 czerwca 2026 r. w Suszynie odbędzie się XX Suszyńskie Spotkanie Krótkofalowców oraz Kłodzkiej Amatorskiej Sieci Ratunkowej (KASR). Wydarzenie stanowi element cyklicznych spotkań integrujących środowisko radioamatorów, służby łączności awaryjnej oraz sympatyków technik radiowych.

Spotkanie realizowane jest w oparciu o współpracę lokalnych struktur krótkofalarskich oraz Sołectwa Suszyna, zgodnie z kierunkami rozwoju infrastruktury łączności i edukacji technicznej w regionie.

Miejsce wydarzenia

• Wieża widokowa „Suszynka”
• Suszyńskie Centrum Kultury i Tradycji, Suszyna 36A

Lokator: JO80GL14RC (Wieża „Suszynka”)
Lokator: JO80GL34LI (SCKiT Suszyna)

⏰ Harmonogram spotkania

10:00 Spotkanie przy kawie i herbacie krótkofalowców, członków KASR
oraz zaproszonych uczestników
10:15 Wystąpienie Prezesa KASR w Kłodzku
10:20 Wystąpienie Dyrektora Zarządzania Kryzysowego Starostwa
Powiatu Kłodzko
10: 25 Wystąpienie Prezesa Dolnośląskiego Oddziału Terenowego
Polskiego Związku Krótkofalowców we Wrocławiu
10:30 Wystąpienie Prezesa DASR we Wrocławiu
10:35 Wystąpienie Prezesa Sekcji Terenowej DASR we Wrocławiu
10:40 Wystąpienie Sołtysa wsi Suszyna, gospodarza spotkania
11:00 Budowa niezależnego węzła łączności awaryjnej w terenie – DASR
11:30 – 11:59 Testy łączności awaryjnej – DASR + KASR
12:00 Zwiedzanie Muzeum Kamieni w Suszynie
12:15 Zdjęcie uczestników spotkania
12:30 Amatorska Sieć Radiowa – Wyposażenie awaryjne – DASR+KASR
13:00 Dyskusje w grupach zainteresowań przy grillu

Zakres działań technicznych

W trakcie spotkania prowadzone będą testy i prezentacje łączności radiowej, obejmujące:

• łączności UKF/VHF/UH
• testy przemiennika SR6DKL (Kłodzko)
• łączności bezpośrednie (145.500 MHz)
• próby łączności dalekiego zasięgu
• testy sieci KASR i DASR
• elementy łączności awaryjnej i kryzysowej

Budowa węzła łączności awaryjnej

Jednym z kluczowych punktów programu będzie budowa i test uruchomienia niezależnego węzła łączności awaryjnej w Suszyńskim Centrum Kultury i Tradycji.

Zakres działań obejmuje:

• konfigurację przemiennika SR6DKL
• testy łączności lokalnej i regionalnej
• symulacje pracy w warunkach kryzysowych
• integrację stacji SP0VHF i SP6MPT/P

Uczestnicy i stacje referencyjne

W testach udział wezmą m.in. stacje:

• SP0VHF (OKK „SP UKF”)
• SP6WR (Wrocław)
• SP6GWN (Gorzuchów)
• SP6AMK (Suszyna)
• SP6MPT
• SR6DKL (Kłodzko)

⚠️ Informacje organizacyjne

Uczestników obowiązuje:

• identyfikator imienny lub klubowy
• znaki KASR / klubowe
• radiotelefon VHF/UHF lub CB/PMR
• przestrzeganie zasad pracy na częstotliwościach wywoławczych

Organizatorzy zapewniają:

• kawę i herbatę
• infrastrukturę spotkania
• część materiałów technicznych

Wyżywienie (grill) pozostaje we własnym zakresie uczestników.

Charakter wydarzenia

Suszyńskie Spotkania Krótkofalowców i KASR mają charakter:

• techniczno-edukacyjny
• integracyjny
• szkoleniowy w zakresie łączności awaryjnej
• praktyczny (testy systemów radiowych w terenie)

Podsumowanie

XX edycja spotkania w Suszynie stanowi kontynuację wieloletniej inicjatywy rozwoju niezależnej łączności radiowej w regionie Kotliny Kłodzkiej. Wydarzenie łączy praktykę, edukację i współpracę służb oraz środowisk radioamatorskich.

Od powodzi do przemiennika – analiza techniczna i wdrożenie SR6DKL (część 3/3)

Trzecia ostatnia część cyklu domyka projekt SR6DKL i koncentruje się na warstwie technicznej systemu: konfiguracji przemiennika, parametrach pracy, wynikach testów terenowych oraz rzeczywistym pokryciu radiowym w regionie Kotlina Kłodzka. Jest to etap, w którym założenia projektowe zostały zweryfikowane w praktyce, a system zaczął funkcjonować jako realne narzędzie komunikacyjne.

Poprzednie części:

1: LINK

2: LINK

Od uruchomienia do weryfikacji w terenie

Przemiennik SR6DKL został uruchomiony jako analogowy system FM o jasno zdefiniowanych parametrach operacyjnych. Od początku zakładano, że kluczowym elementem projektu nie będzie samo uruchomienie, lecz praktyczna weryfikacja działania w zróżnicowanych warunkach propagacyjnych, wynikających z topografii regionu oraz specyfiki zabudowy.

Parametry techniczne i konfiguracja systemu

Przemiennik SR6DKL został uruchomiony jako analogowy system FM o następujących parametrach operacyjnych:

Znak wywoławczy: SR6DKL
QTH: Kłodzko
Lokalizacja: JO80IK (JO80IK06AO)
Współrzędne: 50.43941 N / 16.71253 E
Wysokość ASL: 345 m
Wysokość anteny AGL: 8,7 m (docelowo 12 m)
Moc wyjściowa: 15 W
Częstotliwość wejściowa: 431,8750 MHz
Częstotliwość wyjściowa: 439,4750 MHz (RU779)
CTCSS: 94,8 Hz (RX/TX)
Antena: BSO-UHF 400–500 MHz (2,15 dBi)
Przewód: H-100 (20 m, docelowo wymiana na CNT-400)
Złącza: typu N
Status: TEST
Operatorzy: SP6MLK, SP6MPT
Data uruchomienia pozwolenia: 16.02.2026
Ważność pozwolenia: do 10.02.2031

 Stacje uczestniczące w procesie budowy przemiennika SR6DKL:

Testy terenowe i rozwój instalacji antenowej

W czasie testów wielokrotnie zmieniano wysokość montażu anteny, co jednoznacznie potwierdziło jej wpływ na jakość łączności. Obecna wysokość okazała się niewystarczająca w kontekście zabudowy, dlatego docelowo przewidziano podniesienie anteny do 12 m AGL.

Równolegle zaplanowano modernizację toru antenowego poprzez zastosowanie przewodu CNT-400 oraz złączy typu N, co zostało wykonane i ograniczyło straty i poprawiło stabilność sygnału w paśmie UHF.

W testach porównawczych analizowano różne anteny. Stosowana prez pewien czas antena ½ lambda (2,15 dBi) stanowi punkt odniesienia, natomiast prowadzone są próby z antenami ¾ lambda (~5,5 dBi) oraz konstrukcjami typu Diamond X-30. W obserwacjach terenowych zauważono również, że anteny takie jak X-200 w określonych warunkach propagacyjnych potrafią osiągać lepsze wyniki niż X-300, co wynika bezpośrednio z ich charakterystyki promieniowania. Obecnie przemienik pracuje na antenie Tagra Dipol 2x ½ (7,65 dBi)

430 MHZ – 450 MHZ

Producent: TAGRA

Antena: Dipol 2 x ½ lambda

Zysk: 7,65 dBi

SWR: 432 MHz – 1,27:1

SWR: 440 MHz – 1,07: 1

Gniazdo: N

Długość: 270 cm

Wyniki testów i mapa pokrycia radiowego

Testy terenowe wykazały wyraźną zależność pomiędzy topografią a jakością łączności. W obszarze Kłodzka oraz najbliższych miejscowości uzyskiwano stabilne raporty Q5 przy dystansach od 1 do 8 km. W kolejnych kierunkach zasięg wzrastał do 15–20 km przy nadal dobrej czytelności sygnału.

W lokalizacjach górskich, takich jak Śnieżnik czy Rudawiec, uzyskiwano łączności na dystansach przekraczających 30–40 km, co potwierdziło kluczową rolę wysokości oraz widoczności optycznej w propagacji w paśmie 70 cm.

Łącznie wykonano pomiary w kilkudziesięciu lokalizacjach, obejmujących zarówno teren zabudowany, jak i górski. Szacunkowo system objął około 40% obszaru powiatu kłodzkiego w warunkach testowych, przy czym maksymalny zasięg pojedynczego łącza wyniósł około 40 km.

MAPA POKRYCIA RADIOWEGO PRZEMIENNIKA SR6DKL TESTY: stan na 05.06.2026 r.

Log testy SP6DKL stan na 05.06.2026 r.

Charakter systemu i znaczenie operacyjne

SR6DKL został od początku zaprojektowany jako element infrastruktury Kłodzkiej Amatorskiej Sieci Ratunkowej, a nie wyłącznie jako projekt eksperymentalny. Jego rolą jest zarówno wsparcie łączności kryzysowej, jak i umożliwienie prowadzenia analiz propagacyjnych oraz testów infrastruktury antenowej.

System funkcjonuje dzięki zaangażowaniu operatorów z regionu i spoza niego, tworząc rozproszoną strukturę testowo-operacyjną, której celem jest zwiększenie odporności komunikacyjnej w warunkach awaryjnych.

 Wnioski i dalszy rozwój

SR6DKL potwierdził, że nawet stosunkowo prosty przemiennik FM może znacząco poprawić jakość i zasięg łączności w regionie o wymagającej topografii, takim jak Kotlina Kłodzka. Kluczowe znaczenie mają trzy czynniki: wysokość anteny, jakość toru radiowego oraz lokalne ukształtowanie terenu.

Projekt pokazał również, że skuteczna infrastruktura radiowa wymaga podejścia iteracyjnego – opartego na testach, korektach i ciągłej optymalizacji parametrów.

Zakończenie fazy testowej SR6DKL nie oznacza zamknięcia projektu, lecz przejście do dalszego etapu rozwoju systemu. Zebrane dane stanowią podstawę do optymalizacji instalacji, rozbudowy infrastruktury oraz planowania kolejnych punktów w regionie, które mają docelowo zwiększyć ciągłość i niezawodność łączności w sytuacjach kryzysowych.

Po 28 latach przerwy klub SP6PRT ponownie melduje się na 1 miejscu podium SPDX Contest, zdobywając w kategorii MOAB (Multi Operator All Band) i wracając na szczyt krajowej rywalizacji contestowej.

Wynik został wypracowany przez czteroosobowy zespół operatorski: SP6A, SP6NIC, SQ6ILS oraz SQ6ALS, którzy przez cały weekend utrzymywali wysokie tempo pracy w wymagających warunkach zawodów.

Stacja osiągnęła wynik 1028 QSO, 1176 punktów, 167 mnożników i końcowy wynik 196 392 punktów., z wyraźną przewagą emisji CW, która zapewniła stabilny run i skuteczne zdobywanie mnożników:

• CW: 561 QSO
• SSB: 467 QSO

To pokazuje dobrze zbalansowaną strategię operatorską, łączącą szybkość pracy SSB z efektywnością CW w warunkach dużego pile-upu.

Ciekawostki o SPDX Contest

SP DX Contest należy do najstarszych i najbardziej rozpoznawalnych zawodów krótkofalarskich w Polsce – pierwsze edycje idei takich zawodów sięgają lat 30. XX wieku (1933), kiedy odbywały się pierwsze międzynarodowe zawody organizowane przez polskie środowisko radioamatorów.

Po II wojnie światowej aktywność contestowa w Polsce została odbudowana i od lat 60. zawody funkcjonują w obecnej formule jako SP DX Contest, organizowany przez Polski Związek Krótkofalowców (PZK) we współpracy z SPDX Clubem.

Ciekawostką jest to, że:

• w zawodach regularnie bierze udział ponad 1000 stacji zagranicznych i setki stacji SP,
• wynik końcowy zależy nie tylko od liczby QSO, ale także od liczby województw (mnożników), co czyni je unikalnymi w skali Europy,
• logi są w pełni publiczne, a system rozliczeń pozwala każdemu uczestnikowi analizować swoje łączności i błędy po zawodach,
• od kilku lat dostępna jest szczegółowa analiza statystyk online (run rate, pasma, emisje, mnożniki), co czyni SP DX Contest jednym z bardziej „transparentnych” contestów.

Podsumowanie

Powrót SP6PRT na podium po 28 latach to wyraźny sygnał bardzo dobrej formy zespołu oraz skutecznie zrealizowanej strategii contestowej, opartej na równym podziale pracy i konsekwentnym wykorzystaniu obu emisji.

Gratulacje dla całego zespołu!

Z okazji Dnia Dziecka odbyło się wyjątkowe wydarzenie zorganizowane przez Harcerski Klub Łączności RadioAktywni SP6ZHP, które połączyło krótkofalarstwo, edukację i aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu.

Spotkanie odbyło się w Harcerskim Ośrodku Wodnym „Stanica” położonym nad malowniczą zatoką Odry, na Wielkiej Wyspie we Wrocławiu. Ośrodek od ponad 50 lat stanowi centrum harcerskiej aktywności wodnej, żeglarskiej i programowej. To przestrzeń, w której młodzież harcerska zdobywa umiejętności, kształtuje charakter oraz rozwija pasje, ucząc się współpracy, odpowiedzialności i szacunku do natury.
Jednym z głównych punktów programu był udział dzieci i młodzieży w zawodach krótkofalarskich, trwających dwie godziny lekcyjne. Uczestnicy mieli okazję spróbować swoich sił jako operatorzy radiowi, nawiązując łączności z innymi stacjami biorącymi udział w zawodach.

Pod czujnym okiem instruktorki Halinki SP6PLH uczestnicy uczyli się zasad pracy przy radiostacji, poprawnej komunikacji oraz prowadzenia łączności. Instruktorka na bieżąco wspierała młodych operatorów, pomagając im w obsłudze mikrofonu i zapisie łączności w dzienniku operatorskim.

Wszystkie kontakty radiowe zostały przekazane do organizatorów zawodów, a uczestnicy otrzymali pamiątkowe dyplomy. Najlepsi operatorzy zostali wyróżnieni nagrodami.

Po części radiowej na uczestników czekały liczne atrakcje plenerowe, które stworzyły radosną i integracyjną atmosferę:

• malowanie twarzy,
• ognisko z pieczeniem pianek,
• gry i zabawy na świeżym powietrzu.

Obchody Dnia Dziecka z SP6ZHP były doskonałą okazją do połączenia nauki z zabawą oraz poznania podstaw krótkofalarstwa w praktyce. Wydarzenie przebiegło w przyjaznej, harcerskiej atmosferze i dostarczyło uczestnikom wielu pozytywnych wrażeń.

Dziękujemy wszystkim za udział, klubowi SP6ZHP za organizację! Czuwaj!

Za nami Sołecki Dzień Dziecka w Nadolicach Wielkich – wydarzenie pełne uśmiechów, dobrej zabawy i bardzo dobrej, lokalnej energii.

W wydarzeniu aktywnie uczestniczył klub SP6PBF, działający w ramach DOT PZK, prezentując krótkofalarstwo w formie praktycznej, dostępnej i angażującej dla dzieci oraz rodziców. Jak donosi Łukasz SP6TO przez całe cztery godziny stanowisko nie miało ani chwili wytchnienia, nieustannie tworzyła się kolejka chętnych do udziału w zadaniach, co najlepiej pokazuje skalę zainteresowania.

Dzieci z ogromnym zaangażowaniem podejmowały kolejne wyzwania: od podstaw telegrafii, przez obsługę radiotelefonów PMR, aż po wyczytywanie krajów z kart QSL, które wzbudzały szczególną ciekawość. Wiele osób po raz pierwszy miało okazję zobaczyć, jak wygląda świat łączności radiowej „od środka”, a nie tylko w teorii. Dużym powodzeniem cieszyły się również krótkofalarskie wykreślanki, które w przystępny sposób wprowadzały najmłodszych w podstawową terminologię i pojęcia związane z naszym hobby.

Za każde wykonane zadanie dzieci otrzymywały pieczątki, a po zebraniu trzech – nagrody od Pani Sołtys. Dodatkowo dużą popularnością cieszyły się pamiątkowe przypinki, które stały się symbolicznym potwierdzeniem udziału w krótkofalarskiej przygodzie.

To wydarzenie pokazało bardzo wyraźnie, że krótkofalarstwo to znacznie więcej niż tylko siedzenie przy radiu i prowadzenie łączności. To przede wszystkim kontakt z ludźmi, edukacja, ciekawość świata i umiejętność przekazywania wiedzy w sposób praktyczny i angażujący. Widać było ogromną inicjatywę ze strony dzieci – chęć działania, zadawania pytań i samodzielnego odkrywania zasad działania łączności radiowej. Taka naturalna ciekawość jest najlepszym fundamentem do budowania przyszłych pasjonatów radiokomunikacji.

Równocześnie była to również inicjatywa oddolna – wynik pracy i zaangażowania członków klubu SP6PBF, którzy wspólnie przygotowali stanowisko i poprowadzili wszystkie aktywności:

Michał SQ6JNX
Michał SP6MR
Łukasz SP6TO
Justyna HF0YL
Rafał HF0RV

Każda z tych osób wniosła swój wkład w całość działań, tworząc spójne i dobrze funkcjonujące stanowisko edukacyjne, które dziś tętniło życiem.

Nie zabrakło również wsparcia mieszkańców, młodzieży i organizatorów wydarzenia, dzięki temu Sołecki Dzień Dziecka miał nie tylko charakter zabawy, ale również integracji i wspólnego działania.

To były cztery bardzo intensywne godziny, które pokazały, że duch krótkofalarstwa żyje nie tylko w eterze, ale przede wszystkim w ludziach – w ich ciekawości, otwartości i chęci dzielenia się wiedzą.

Już dziś dziękujemy wszystkim za obecność i zapraszamy na kolejne sołeckie wydarzenia.

Druga część cyklu opisuje praktyczny etap realizacji projektu SR6DKL – od momentu przejścia z koncepcji do wdrożenia, przez organizację i budowę systemu, aż po jego uruchomienie i pierwsze testy w eterze. To faza, w której założenia teoretyczne zostały skonfrontowane z realnym procesem inżynieryjnym i operacyjnym.

Przejście od koncepcji do projektu operacyjnego

Po zdefiniowaniu potrzeby stworzenia lokalnego systemu łączności kryzysowej w regionie Kotlina Kłodzka projekt SR6DKL przeszedł z fazy koncepcyjnej do etapu realizacji. Od początku przyjęto, że nie będzie to klasyczna instalacja amatorska o charakterze eksperymentalnym, lecz element infrastruktury operacyjnej Kłodzkiej Amatorskiej Sieci Ratunkowej. Oznaczało to konieczność traktowania projektu w sposób systemowy – obejmujący zarówno technikę, jak i organizację oraz finansowanie.

Formalny impuls do rozpoczęcia budowy pojawił się 12 października 2025 roku podczas XVII Suszyńskiego Spotkania Krótkofalowców i Kłodzkiej Amatorskiej Sieci Ratunkowej. Wtedy przedstawiono koncepcję budowy przemiennika w paśmie 70 cm jako wspólnej inicjatywy środowiska. Pomysłodawcami byli Stanisław SP6MLK oraz Emil SP6MPT, przy czym Emil SP6MPT zaprezentował wstępną architekturę techniczną systemu. Założenie projektowe było pragmatyczne: wykorzystać dostępne i sprawdzone komponenty, ograniczając koszty oraz czas wdrożenia.

Budowa i organizacja systemu

System oparto o dwa radiotelefony Motorola GM-340 oraz duplexer pozyskany z rynku komercyjnego. Takie podejście wynikało z potrzeby kompromisu pomiędzy niezawodnością, dostępnością części oraz prostotą integracji.

W kolejnych tygodniach projekt wszedł w fazę organizacyjną. 29 listopada 2025 roku członkowie KASR otrzymali informacje dotyczące kosztów oraz modelu finansowania. W krótkim czasie inicjatywa uzyskała realne wsparcie – do 9 grudnia dziewięciu członków zadeklarowało udział w kosztach. Był to istotny moment, ponieważ potwierdził, że SR6DKL ma charakter wspólnotowy i operacyjny, a nie jednostkowy.

Równolegle prowadzono prace techniczne. 12 grudnia 2025 roku zamówiono dwa radiotelefony, które dotarły 17 grudnia. Następnie pozyskano obudowę RACK, co umożliwiło integrację systemu w formie spójnej jednostki stacyjnej. W tym samym czasie rozpoczęto przygotowania do konfiguracji parametrów pracy.

Formalizacja i uruchomienie systemu

4 stycznia 2026 roku, we współpracy z konsultantem przemienników Polski Związek Krótkofalowców Przemkiem SQ6ODL, określono podstawowe parametry systemu: 439,475 MHz oraz CTCSS 94,8 Hz. Był to kluczowy etap formalizacji technicznej.

Kolejnym krokiem było uzyskanie zgody regulacyjnej. 16 lutego 2026 roku Urząd Komunikacji Elektronicznej wydał pozwolenie na pracę przemiennika FM oraz przydzielił znak SR6DKL. Tym samym projekt uzyskał pełną podstawę prawną do działania.

Na początku marca zakończono integrację toru radiowego. 3 marca dostarczono duplexer, a 7 marca odbyło się spotkanie robocze, podczas którego doprecyzowano montaż oraz wprowadzono ostatnie korekty techniczne. Etap budowy systemu został w praktyce domknięty.

28 marca 2026 roku o godzinie 15:00 przeprowadzono pierwsze łączności testowe przez przemiennik SR6DKL.

15:00 SP6MLK JO80IK Q5 SP6MPT/P JO80IK Q5 Odx 1 km

17:15 SP6MPT JO80HK Q5 SP6MLK JO80IK Q5 Odx 6 km

Był to moment przejścia z etapu konstrukcji do realnej pracy w eterze. Pierwsze raporty potwierdziły poprawne działanie systemu oraz stabilność konfiguracji. Zrealizowano łączności lokalne w obrębie Kłodzko, uzyskując czytelność na poziomie Q5 przy dystansach kilku kilometrów.

Charakter i rola systemu SR6DKL

Choć były to testy o ograniczonym zasięgu, miały kluczowe znaczenie – potwierdziły poprawność założeń technicznych i umożliwiły rozpoczęcie dalszych prac terenowych. SR6DKL od początku nie był traktowany jako standardowy projekt amatorski. Jego celem było stworzenie narzędzia o podwójnym charakterze: testowego i operacyjnego. System miał umożliwiać analizę rzeczywistego pokrycia radiowego, ocenę infrastruktury antenowej oraz budowę odporności komunikacyjnej regionu w warunkach kryzysowych. Istotnym elementem była również społeczna konstrukcja projektu – zaangażowanie członków KASR sprawiło, że infrastruktura została od początku uznana za wspólne dobro operacyjne.

Uruchomienie SR6DKL zakończyło etap budowy, ale jednocześnie otworzyło najważniejszą fazę projektu – testy terenowe, analizę propagacji i budowę mapy pokrycia radiowego Kotlina Kłodzka. To właśnie ten etap miał zweryfikować rzeczywistą skuteczność przyjętych rozwiązań i określić dalszy kierunek rozwoju systemu.

W kolejnej, trzeciej części cyklu przejdziemy do warstwy stricte technicznej – przedstawione zostaną mapy pokrycia, analiza parametrów pracy, realne wyniki propagacyjne oraz wnioski z pierwszych testów terenowych SR6DKL.

Ze smutkiem informujemy, że w wieku 77 lat zmarł Kazimierz Kędzierski SP6QM (ex SP6RGM).

Działacz społeczny Bolesławca, członek Polskiego Związku Krótkofalowców od 1986 roku, odznaczony Odznaką Honorową PZK (nr 861) w roku 2012.

Entuzjasta technik cyfrowych, wieloletni opiekun i operator odpowiedzialny przemienników cyfrowych w Bolesławcu.

Uroczystości pogrzebowę odbędą się w czwartek 21 maja 2026 na cmentarzu komunalnym w Bolesławcu..

Rodzinie i Bliskim składamy wyrazy szczerego współczucia.

Cześć Jego Pamięci!

[info: SQ6IYY, SQ6DG]

Już dziś zapraszamy na XIX Suszyńskie Spotkanie Krótkofalowców, które odbędzie się 24 maja 2026 r. w Suszynie. Spotkania organizowane wspólnie przez środowisko krótkofalowców, Kłodzką Amatorską Sieć Ratunkową oraz sympatyków klubu SP0VHF na stałe wpisały się już w kalendarz lokalnych wydarzeń krótkofalarskich.

Jak zawsze będzie okazja do:

• udziału w testach łączności,
• wymiany doświadczeń krótkofalarskich,
• rozmów o łączności kryzysowej i nowych projektach,
• obejrzenia sprzętu i praktycznych rozwiązań terenowych,
• udziału w ciekawych prezentacjach i dyskusjach,
• poznania działań KASR i DASR od strony praktycznej,
• spotkania osób aktywnie działających w terenie,
• integracji w gronie pasjonatów radia i łączności.

Program ramowy
10:00 Spotkanie krótkofalowców i członków KASR na wieży widokowej
10:30 Zdjęcie grupowe uczestników spotkania na wieży widokowej
11:00 Spotkanie przy kawie i herbacie krótkofalowców i członków KASR.
11: 15 Wystąpienie Prezesa Dolnośląskiego Oddziału Terenowego
Polskiego Związku Krótkofalowców Kol. Szymona Gumółki SP6OK
11:55 Zdjęcie grupowe uczestników spotkania
12:00 Zwiedzanie Muzeum Kamieni w Suszynie
12:15 Pogadanka „CB Radio i PMR – Krok po kroku”- Emil SP6MPT
12:45 Programowanie urządzeń systemu LORA Meshtastic oraz Meshcore
868 MHz i instalowanie aplikacji, omówienie różnic – Emil SP6MPT
13:15 Spotkania w grupach zainteresowań przy grillu
Tematy: Praca w testach aktywności SP UKF; Remont klubowej
przyczepy kempingowej; Praca w testach z wieży „Suszynka”; Testy
Kłodzkiej Amatorskiej Sieci Ratunkowej; Przemiennik SR6DKL;

Miejsce:
Wieża widokowa „Suszynka”
Suszyńskie Centrum Kultury i Tradycji; Suszyna 36A
Czas trwania:
10:00 – 16:00
Lokator:
Wieża „Suszynka” - JO80GL14RC
SCKiT Suszyna - JO80GL34LI

Zapraszamy zarówno stałych uczestników, jak i osoby, które dopiero chcą poznać środowisko krótkofalowców, tematykę łączności kryzysowej oraz działania amatorskich sieci radiowych. Niezależnie od doświadczenia czy posiadanego sprzętu — każdy znajdzie coś dla siebie.

Przed kolejną edycją prezentujemy krótkie podsumowanie XVIII Suszyńskiego Spotkania Krótkofalowców, które zgromadziło członków KASR, sympatyków SP0VHF oraz gości zainteresowanych tematyką radiokomunikacji i działań terenowych.

Spotkanie rozpoczęło się tradycyjnie na wieży „Suszynka”, gdzie przeprowadzono testy łączności KASR na pasmach 145.500 MHz oraz 433.500 MHz. Uczestnicy sprawdzali możliwości pracy sprzętu w trudniejszych warunkach terenowych oraz prowadzili próby łączności z przemiennikiem SR6DKL. Nie zabrakło również rozmów dotyczących dalszego rozwoju infrastruktury radiowej i planów związanych z przemiennikami.

Arek SP6WBL podczas łączności w testach KASR na wieży „Suszynka” JO80GL

Dalsza część spotkania odbyła się w Suszyńskim Centrum Kultury i Tradycji, gdzie omówiono działania i plany KASR na 2026 rok, rozwój systemów łączności kryzysowej, budowę przemiennika amatorskiego, projekt przyczepy operacyjnej oraz planowane szkolenia.

Dużym zainteresowaniem cieszył się wykład Miłosza SP6PPK oraz Michała SP6MNM pt. „Działania terenowe DASR – wnioski i obserwacje”, podczas którego uczestnicy mogli poznać praktyczne aspekty działań terenowych, współpracy ze służbami oraz organizacji łączności w sytuacjach kryzysowych.

Działania terenowe DASR - wnioski i obserwacje Miłosz SP6PPK oraz Michał SP6MNM

Nie zabrakło również czasu na integrację przy grillu, prezentację sprzętu, testy anten i rozmowy w serdecznej, krótkofalarskiej atmosferze.

Pełną relację z XVIII Suszyńskiego Spotkania Krótkofalowców przygotowaną przez Staszka SP6MLK opublikujemy pod tym: LINK

Do zobaczenia w Suszynie!