Druga część cyklu opisuje praktyczny etap realizacji projektu SR6DKL – od momentu przejścia z koncepcji do wdrożenia, przez organizację i budowę systemu, aż po jego uruchomienie i pierwsze testy w eterze. To faza, w której założenia teoretyczne zostały skonfrontowane z realnym procesem inżynieryjnym i operacyjnym.
Przejście od koncepcji do projektu operacyjnego
Po zdefiniowaniu potrzeby stworzenia lokalnego systemu łączności kryzysowej w regionie Kotlina Kłodzka projekt SR6DKL przeszedł z fazy koncepcyjnej do etapu realizacji. Od początku przyjęto, że nie będzie to klasyczna instalacja amatorska o charakterze eksperymentalnym, lecz element infrastruktury operacyjnej Kłodzkiej Amatorskiej Sieci Ratunkowej. Oznaczało to konieczność traktowania projektu w sposób systemowy – obejmujący zarówno technikę, jak i organizację oraz finansowanie.
Formalny impuls do rozpoczęcia budowy pojawił się 12 października 2025 roku podczas XVII Suszyńskiego Spotkania Krótkofalowców i Kłodzkiej Amatorskiej Sieci Ratunkowej. Wtedy przedstawiono koncepcję budowy przemiennika w paśmie 70 cm jako wspólnej inicjatywy środowiska. Pomysłodawcami byli Stanisław SP6MLK oraz Emil SP6MPT, przy czym Emil SP6MPT zaprezentował wstępną architekturę techniczną systemu. Założenie projektowe było pragmatyczne: wykorzystać dostępne i sprawdzone komponenty, ograniczając koszty oraz czas wdrożenia.
Budowa i organizacja systemu
System oparto o dwa radiotelefony Motorola GM-340 oraz duplexer pozyskany z rynku komercyjnego. Takie podejście wynikało z potrzeby kompromisu pomiędzy niezawodnością, dostępnością części oraz prostotą integracji.
W kolejnych tygodniach projekt wszedł w fazę organizacyjną. 29 listopada 2025 roku członkowie KASR otrzymali informacje dotyczące kosztów oraz modelu finansowania. W krótkim czasie inicjatywa uzyskała realne wsparcie – do 9 grudnia dziewięciu członków zadeklarowało udział w kosztach. Był to istotny moment, ponieważ potwierdził, że SR6DKL ma charakter wspólnotowy i operacyjny, a nie jednostkowy.
Równolegle prowadzono prace techniczne. 12 grudnia 2025 roku zamówiono dwa radiotelefony, które dotarły 17 grudnia. Następnie pozyskano obudowę RACK, co umożliwiło integrację systemu w formie spójnej jednostki stacyjnej. W tym samym czasie rozpoczęto przygotowania do konfiguracji parametrów pracy.
Formalizacja i uruchomienie systemu
4 stycznia 2026 roku, we współpracy z konsultantem przemienników Polski Związek Krótkofalowców Przemkiem SQ6ODL, określono podstawowe parametry systemu: 439,475 MHz oraz CTCSS 94,8 Hz. Był to kluczowy etap formalizacji technicznej.
Kolejnym krokiem było uzyskanie zgody regulacyjnej. 16 lutego 2026 roku Urząd Komunikacji Elektronicznej wydał pozwolenie na pracę przemiennika FM oraz przydzielił znak SR6DKL. Tym samym projekt uzyskał pełną podstawę prawną do działania.
Na początku marca zakończono integrację toru radiowego. 3 marca dostarczono duplexer, a 7 marca odbyło się spotkanie robocze, podczas którego doprecyzowano montaż oraz wprowadzono ostatnie korekty techniczne. Etap budowy systemu został w praktyce domknięty.
28 marca 2026 roku o godzinie 15:00 przeprowadzono pierwsze łączności testowe przez przemiennik SR6DKL.
15:00 SP6MLK JO80IK Q5 SP6MPT/P JO80IK Q5 Odx 1 km
17:15 SP6MPT JO80HK Q5 SP6MLK JO80IK Q5 Odx 6 km
Był to moment przejścia z etapu konstrukcji do realnej pracy w eterze. Pierwsze raporty potwierdziły poprawne działanie systemu oraz stabilność konfiguracji. Zrealizowano łączności lokalne w obrębie Kłodzko, uzyskując czytelność na poziomie Q5 przy dystansach kilku kilometrów.
Charakter i rola systemu SR6DKL
Choć były to testy o ograniczonym zasięgu, miały kluczowe znaczenie – potwierdziły poprawność założeń technicznych i umożliwiły rozpoczęcie dalszych prac terenowych. SR6DKL od początku nie był traktowany jako standardowy projekt amatorski. Jego celem było stworzenie narzędzia o podwójnym charakterze: testowego i operacyjnego. System miał umożliwiać analizę rzeczywistego pokrycia radiowego, ocenę infrastruktury antenowej oraz budowę odporności komunikacyjnej regionu w warunkach kryzysowych. Istotnym elementem była również społeczna konstrukcja projektu – zaangażowanie członków KASR sprawiło, że infrastruktura została od początku uznana za wspólne dobro operacyjne.
Uruchomienie SR6DKL zakończyło etap budowy, ale jednocześnie otworzyło najważniejszą fazę projektu – testy terenowe, analizę propagacji i budowę mapy pokrycia radiowego Kotlina Kłodzka. To właśnie ten etap miał zweryfikować rzeczywistą skuteczność przyjętych rozwiązań i określić dalszy kierunek rozwoju systemu.
W kolejnej, trzeciej części cyklu przejdziemy do warstwy stricte technicznej – przedstawione zostaną mapy pokrycia, analiza parametrów pracy, realne wyniki propagacyjne oraz wnioski z pierwszych testów terenowych SR6DKL.